Artikel / 08 Aug

"Veganisme is een hype" en andere nonsens

Je las het vorige week waarschijnlijk vol aandacht in de krant: vegetariërs en veganisten hebben vaker last van depressies.

Zucht.

Over de inhoud van het artikel en de flagrante veralgemeningen zal ik het in deze post niet hebben, maar sta me toe om toch even op de allerlaatste quote uit het artikel dat verscheen in de Morgen terug te komen, waarin een voedingsexpert meedeelde dat het wel degelijk mogelijk is om gezond en gebalanceerd te eten als vegetariër of veganist, maar…

“Toch pleit ik voor een gevarieerd en inclusief dieet, wars van alle hypes. Voeding mag niet de nieuwe religie worden.”

Toen ik dit las, verslikte ik me toch wel even in mijn Chai Latte met amandelmelk.

Veganisme wordt in een adem zowel een hype als een religie genoemd. Hoe je in hemelsnaam beide kunt zijn is me een raadsel, want het ene wijst op oppervlakkigheid, het andere net op iets diepzinnigers. Zo kan je bijvoorbeeld Trump moeilijk een dwaas én een intellectueel noemen. Of is het een beetje vreemd om jezelf te beschrijven als religieuze atheïst. Je bent ofwel het een of het ander. Niet allebei.

Het feit dat bovenstaande voedingsexpert veganisme zowel hype als religie noemt, doet dus al vermoeden dat er iets grondig fout zit in de redenering.
Bij deze help ik zij die twijfelen graag op weg:
Veganisme is noch hype noch religie.

[ Ik laat hier even ruimte en tijd om dit even in je notitieboekje neer te pennen]

Veganisme is geen hype

hype (de; m; meervoud: hypes)1 iets nieuws dat tijdelijk sterk de aandacht trekt, maar weinig voorstelt ( Van Dale)

De definitie uit Van Dale kan niet duidelijker zijn. Pokémon Go? Hype. Die irritante fidget spinners? Hype. Je t-shirt in je hoog opgetrokken onderbroek stoppen om zo het designer logo beter te kunnen tonen aan de buitenwereld? Dear God, laat dat alsjeblieft een hype zijn.
Maar veganisme een hype? Allesbehalve!

Door veganisme te degraderen tot hype, hopen velen ons te klasseren als ‘niet belangrijk’ en ‘lachwekkend’. Maar in tegenstelling tot de zoveelste wereldhit, zal veganisme niet overwaaien. Veganisme is geen Despacito. Het is geen liedje waar je voor een kortstondige periode gepassioneerd naar luistert om daarna voor eens en voor altijd uit je playlist te gooien.

Neen. Veganisme is – en sta me toe om de muziekmetafoor even door te trekken- een instant klassieker. Een nieuw levensritme. Het is een groove die je ontdekt en nooit meer uit je benen krijgt. Veganisme is zoals een nummer van Queen: eindeloos, passioneel en energiek.

I see a little silhouetto of a man
Scaramouch, scaramouch will you do the fandango
Thunderbolt and lightning very very frightening me
Gallileo, Gallileo,
Gallileo, Gallileo,
Gallileo Figaro – magnifico

Jip, dat is veganisme.

Veganisme is ook geen religie

religie: Onder religie wordt gewoonlijk een van de vele vormen van zingeving, of het zoeken naar betekenisvolle verbindingen, verstaan, waarbij meestal een hogere macht, opperwezen of god centraal staat. (Wikipedia)

Ja, wij veganisten zoeken elkaar vaak op en steunen elkaar op onze weg naar een plantaardige levensstijl, maar dat maakt van ons nog geen religieuze groepering (laat staan een ‘sekte’, wat ik ooit al eens als reactie kreeg) . Integendeel, een groep van gelijkgezinden opzoeken is gewoonweg menselijk. Humanisme eerder dan religie; als je er dan per se een begrip op wenst te kleven.

Ook die hogere macht of opperwezen is niet meteen aanwezig. Heilige geschriften? Nope. (Al komt Eating Animals van Jonathan Safran Foer bij sommigen wel dicht in de buurt.)

Bovendien is het bijzonder hypocriet – ja, ik durf dit zwaar en geladen woord in de mond te nemen- om veganisme als een religie te zien, terwijl onze Westerse maatschappij zelf op indoctrinerende wijze vlees blijft promoten.

Blindelings houden we ons vast aan een geloof dat niet op wetenschappelijke feiten gefundeerd is: dat vleeseten noodzakelijk is. Dat vleeseten natuurlijk is. Dat vleeseten normaal is.

Als dat geen geboden zijn, dan weet ik het ook niet meer.

Onze vleesetende maatschappij bulkt van de symboliek. Spare ribs à volonté, een T-bone steak van 1 kilogram en een Mc Donald’s op elke hoek van de straat zijn symbolen geworden voor een zogenaamde welvaart. Ze zijn symbolen van onze zogenaamde westerse cultuur.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over onze échte religieuze feestdagen zoals Kerst en Pasen, waarop we resoluut kalkoen of lamsvlees op het menu zetten.
Als er een bepaalde eetcultuur is die verweven is met religie, dan is het toch wel onze vleescultuur.

Met andere woorden: veganisme is noch hype, noch religie

Dat de voedingsexpert in kwestie veganisme in beide hokjes probeert te stoppen is dus waanzin. Maar bovenal maakt het duidelijk dat er nog steeds veel te weinig kennis is over het begrip veganisme en wat het betekent om vegan te zijn. Met de woorden hype en religie wordt er opnieuw gealludeerd dat veganisme een ongefundeerde levenswijze is. Alsof we zonder na te denken ons blindelings in een avontuur storten zonder bewijs van theorie.

Maar laat het voor eens en altijd duidelijk zijn: veganisme is noch bevlieging, noch indoctrinatie.
Veganisme is een bewuste keuze; gefundeerd op talloze wetenschappelijke, sociologische en ethische onderzoeken, documentaires en resultaten.

Veganisme is inzicht.
Veganisme is besef.
Besef dat vleesconsumptie dieren martelt, terroriseert en dood.
Besef dat vleesconsumptie de wereld verwoest en de natuur schaadt.
Besef dat ons eetpatroon anders kan, anders moet.

Veganisme is weten; en vervolgens je gedrag daarop aanpassen.

Daar komt geen hype of religie aan te pas.

Nu ik even uitverteld ben, sluit ik dit artikel af met een luchtige samenvatting:

vegan-hype-392x389

I rest my case.